یکی از مشکلات اساسی کشورهای در حال توسعه کنترل نقدینگی و مهار تورم در این کشورها می باشد. تورم از یک طرف منابع مالی را از فعالیت های مولد خارج نموده و باعث گسترش فعالیتهای دلالی و واسطه گری میگردد و از طرف دیگر نابرابری های توزیع درآمد و ثروت را در جامعه افزایش می دهد. در صورتیکه با مهار نقدینگی و تورم در کشور می توان زمینه را برای ایجاد ثبات اقتصادی و در نتیجه گسترش فعالیتهای مولد فراهم نمود. در این مقاله با رهیافت سیستم معادلات همزمان، کارآیی ابزارهای سیاستهای پولی و اعتباری برای کنترل تورم و نقدینگی طی دوره زمانی 1387-1359 در ایران بررسی گردید. نتایج برآورد سیستم معادلات همزمان از روش 3SLS نشان داد که با افزایش یک درصد در نرخ ذخیره قانونی، نقدینگی به اندازه 0.65 درصد و به تبع آن تورم به اندازه 0.23 درصد کاهش می یابد. همچنین با کاهش یک درصد در میزان تسهیلات اعطایی سیستم بانکی، نقدینگی به اندازه 0.51 درصد و به تبع آن تورم به اندازه 0.18 درصد کاهش می یابد. بنابراین بانک مرکزی می تواند از طریق ابزارهای پولی و اعتباری مانند نرخ ذخیره قانونی و میزان تسهیلات اعطایی سیستم بانکی، نقدینگی و تورم را مدیریت و کنترل نماید.